Załoga G

Kilka tradycji i obrzędów ludowych

Poniżej zestaw odnośników, pod którymi można znaleźć m. in.

  • Zaręczyny według tradycji
  • Tradycyjne obrzędy ślubne
  • Opisy ślubu Kościelnego, Cywilnego, Konkordatowego, z cudzoziemcem…
  • Tekst przysięgi małżeńskiej
  • Różne porady dla zainteresowanych: Podziękowania, Zaproszenia, Dla świadków, Obyczaje…
  • Zestaw toastów niezbędnych, zaskakujących, wystrzałowych jak również „takich sobie”
  • Wyszukane cytaty znanych ludzi świetnie pasujące na tą okoliczność
    (można je wykorzystać np przy tworzeniu zaproszeń czy pisaniu kartek z życzeniami)
  • Spis nazw rocznic: od Papierowej do Brylantowej

Mam nadzieję, że pomożecie mi redagować ten rozdział, podobnie jak pozostałe. Czekam na Wasze informacje i materiały, które będę mógł zamieścić na tej stronie. Mój e-mail w zakładce „Kontakt”

Ślub to niezwykle ważna uroczystość i niezapomniane wydarzenie dla młodej pary. Równie ważnym elementem każdego ślubu są zaręczyny - poprzedzane wręczeniem pierścionka zaręczynowego.

Od dawien dawna pełniły one w połączeniu dwojga młodych ważną rolę symboliczną. A do zaręczyn, zwanych także zrękowinami, przykładano ongiś w naszym kraju wielką wagę, czego dowodem jest choćby przysłowie: "Zaręczyny to ślub dla polskiej dziewczyny"

W zamożniejszych domach urządzano powszechnie uroczystą ucztę czy przyjęcie zaręczynowe, podczas którego dochodziło do wzajemnej prezentacji obu rodzin, które niebawem miały się spokrewnić. Ważnym elementem tego przyjęcia było pokazanie się dziewczyny od wielu stron, a więc nie tylko jako urodziwej, czy dobrze ubranej panny, ale także od strony umiejętności zachowania się wobec swych aktualnych i przyszłych członków rodziny.

Zaręczyny w obyczajowości polskiej to nie tylko obietnica rychłego małżeństwa. Rozpoczynały one czas, w którym przyszli małżonkowie powinni się lepiej poznać, w związku z czym pozostawiono ich samych na krótkie chwile.. Zaręczyny traktowano bardzo poważnie, mimo iż znane były powiedzenia w rodzaju: "Zaręczyny - pajęczyny, ślub to grunt"

Nie można było zerwać zaręczyn bez wyraźnego powodu, który by zadowolił opinię publiczną. Czasami z powodu zerwanych zaręczyn trzeba było stawać do pojedynku. Narzeczona była wobec wybranego tak dalece zobowiązana do wierności, że w przypadku jego nagłej śmierci, uważano ją raczej za wdowę, niż za osobę niezamężną. Co do poufałości narzeczeńskich, to wiele wybaczano, zwłaszcza wtedy gdy zakończył wszystko szczęśliwie ślub, stąd nawet powiedzenie: "Kto konia nie spróbuje - kulawego kupi I kto panny nie znając, żeni się, też głupi"

Panny jednak nie kwapiły się zbytnio do prób przedmałżeńskich, czego powodem było wychowanie. Wmawiano bowiem kobietom, że dzielenie z mężczyzną łoża jest obowiązkiem niemiłym, lecz koniecznym, ponieważ prowadzi ono do błogosławieństwa bożego, jakim są dzieci - "małżeństwo to męczeństwo". Mężczyzna miał oczywiście odmienny stosunek do małżeństwa. W dodatku w każdej chwili mógł uciec z domu uzasadniając to koniecznością pełnienia obowiązków publicznych. Kobieta, więc zwłaszcza po zaręczynach odwlekała ślub, tłumacząc się koniecznością szycia wyprawy i stroju ślubnego. Wśród mężczyzn mawiano: "kto się zbyt młodo żeni - ten wolności nie ceni" w wyniku czego głównie żenili się mężczyźni dojrzali. Zaręczyny były obyczajem, który trwał w Polsce bardzo długo i który nie odszedł jeszcze całkowicie do przeszłości.*

*źródło: Bożena Krzywobłocka "Rodzina i dom"

Na dzień przed ślubem, w domu przyszłej Panny Młodej urządzano tzw. rozpleciny. W tym samym czasie u narzeczonego odbywał się wieczór kawalerski. Oba te spotkania symbolizowały zerwanie z dotychczasowym życiem, pożegnanie z panieństwem i stanem kawalerskim, na rzecz nowej wspólnej drogi. Tradycja ta choć w innej formie, zachowała się do dziś.

W rozplecinach brał udział starosta weselny, swaci i drużbowie oraz wodzirej niosący tzw. rózgę. Cały ten orszak przy wtórowaniu kapeli ruszał do domu, gdzie czekała już narzeczona i druhny. Panna Młoda miała na głowie chustę, pod którą ukrywała pięknie zdobiony warkocz.

Jeden z mężczyzn orszaku ściągał jej chustę i rozplatał warkocz. W tym czasie często jedna z druhen zbierała datki "na grzebień" do uczesania włosów narzeczonej. Zdarzało się, że obrzęd ten trwał nawet do rana. Nie brał w nim udziału Pan Młody, który w tym czasie żegnał swoich przyjaciół. Towarzyszyły temu śpiewy i toasty. W spotkaniu nie mogły uczestniczyć kobiety. 

Nazajutrz rano kawaler przybywał po narzeczoną. Pieniędzmi i poczęstunkiem musiał odkupić wpierw przyniesioną dzień wcześniej rózgę. Panna Młoda zanim podeszła do narzeczonego, przy popłakiwaniu druhen, żegnała rodzinę, dom i gospodarstwo, czyli całe dotychczasowe życie. Później jeszcze młodzi wspólnie wysłuchali przemowy starosty weselnego i już mogli ruszyć na zaślubiny. Oczywiście ukwieconym powozem.
W drodze z kościoła Para Młoda często napotykała na tzw. szlabany. Aby je przejechać drużbowie lub Pan Młody musieli się wykupić, najczęściej wódką.

Wykupić się musieli także wjeżdżając na podwórze domu Młodej, gdzie czekała kolejna brama. Na progu witali Młodych rodzice - tradycyjnie chlebem i solą. Młoda Para całowała chleb, dziękowała za życzenia a następnie z chlebem obchodziła wnętrze domu, całując przy tym naroża stołu.

Dopiero wtedy goście wchodzili do środka i zasiadali za stołami.
O tym jak wyglądało polskie wesele świadczyć może znane powiedzenie "zastaw się a postaw się". Szykowano się do tego dnia całymi miesiącami. Rodzina narzeczonej zbierała na przyjęcie weselne a narzeczonego na trunki i muzykantów.
Rodzina młodej często się przy tym poważnie zapożyczała by przyjęcie było odpowiednio bogate. Niektóre z wesel przechodziły do historii wsi czy miasteczka. Bywało, że trwały nawet przez tydzień.
Pierwszym posiłkiem był obiad. Najczęściej podawano rosół oraz ziemniaki z pieczystym. Pierwsze toasty wznosili rodzice starostowie a następnie reszta gości. Najtrudniejszym momentem dla Pani Młodej był tzw. "biały wieniec", rytuał polegający na obtańczeniu wszystkich gości a który trwał nawet kilka godzin. W zamian za to na ręce starościny składano znaczącą sumę na przyszłe gospodarstwo.

O północy młodą mężatkę prowadzono do bocznej izby, gdzie odbywały się tzw. oczepiny. Druhny zdejmowały jej z głowy wianek i ścinały warkocz lub skracały włosy. Następnie na głowę zakładano Młodej czepiec. Od tej pory miała ona bowiem prowadzić dom, rodzić dzieci i dbać o własne gospodarstwo. Nadszedł czas przenosin do domostwa męża. Żonę przewożono wraz z całym posagiem, po tym jak ponownie pożegnała się z rodzicami i całym obejściem.

Na progu domu męża czekała na nią z teściowa. Witała ją chlebem, który to musiała umiejętnie pokroić i rozdzielić na wszystkich obecnych. Do domu młodą mężatkę wnosił na rękach mąż lub też wnoszono ją na pierzynie, skrzyni posagowej czy też na krześle. Tak wyglądał początek nowego życia.*

Dziś wiele z tych tradycji utrzymało się, chociaż przeszły one oczywiście - jak wszystko - pewną ewolucję.
Tradycyjne wesele organizowane w domu wygląda bardzo podobnie, wiele osób jednak decyduje się na organizowanie przyjęcia weselnego w lokalu, co zmusza do pewnej modyfikacji obrzędów:
Goście (wszyscy: Pana i Pani Młodej) są witani hucznie z orkiestrą po przyjściu na salę (orkiestra gra Marsza Weselnego - jednego dla wszystkich lub każdemu z osobna), Państwo Młodzi na sali właśnie są witani chlebem i solą, następnie goście (najczęściej razem z orkiestrą) wznoszą toast za pomyślność nowego związku i wszyscy są zapraszani na obiad.
Po obiedzie często jest podawana kawa czy herbata, jakieś ciasto. Gdy już wszyscy się posilą Starosta Weselny lub Zespół zaprasza wszystkich gości na część taneczną sali, aby Państwo Młodzi w kręgu swych najbliższych Pierwszym Tańcem rozpoczęli Bal.

Same oczepiny - jakkolwiek pozostały - nie rujnują już z reguły pięknej fryzury Pani Młodej. Oczywiście pozostał zwyczaj ściągania Wianka, ale robi się to raczej w celu dokonania "wróżb weselnych" z których mamy się dowiedzieć, która z Panien będących na weselu najwcześniej pójdzie w ślady dzisiejszej Pani Młodej.
Północ to oczywiście świetny moment, aby po oczepinach wznieść chóralnie kolejne toasty, życzenia 100lat, zdrowia i wszelkiej pomyślności, jak również podziękować wszystkim, dzięki którym doszło do tego pięknego świątecznego dnia. A więc dziekujemy i życzymy Rodzicom Państwa Młodych, Rodzicom Chrzestnym, Świadkom, wszystkim gościom i obsłudze imprezy.
Podczas śpiewania "Sto lat" dla Państwa Młodych jak i ich Rodziców bywa, że zgromadzeni goście biorą na ręce "wywołanych" i podrzucają pod sufit. Bywa też, że podczas tej czynności Pani i Pan Młody "gubią" buty, a następnie wszyscy ich szukają. Państwo Młodzi wykupują od znalazcy swoje buty (najczęściej tańcem lub alkoholem)

Północ to również idealny moment do przeprowadzenia wspaniałych zabaw czy konkursów, gdzie jurorami zwykle są Państwo Młodzi, a trofeum - alkohol lub przysmaki weselne.
Jednak jeśli chodzi o zabawę czy zabawy, to w tym dniu jest na to czas przez całą noc, do białego rana, a bywa, ze i na drugi dzień podczas poprawin.

*źródło: Bożena Krzywobłocka " Rodzina i dom"

Poniżej opisy różnych ślubów. Warto przeczytać o wszystkich, aby podjąć właściwe decyzje

Ślub cywilny

Ślub cywilny jest prawnym usankcjonowaniem związku małżeńskiego. Zawierany jest on w Urzędzie Stanu Cywilnego jednego z Państwa Młodych. Nie ma obowiązku zgłoszenia zamiaru zawarcia ślubu w drugim urzędzie. Zgodnie z Konkordatem wystarczy dopełnić kilku formalności, aby związek kanoniczny był uznany przez Polskie prawo (tzw. ślub konkordatowy). Istnieje jednak możliwość brania obu ślubów (cywilnego i kościelnego) oddzielnie.

Wymagane dokumenty:
  • w przypadku panny lub kawalera:
    • odpis skrócony aktu urodzenia
    • dowód osobisty do wglądu
  • w przypadku wdowy lub wdowca:
    • odpis skrócony aktu urodzenia
    • odpis skrócony aktu zgonu współmałżonka
    • dowód osobisty do wglądu
  • w przypadku osób rozwiedzionych:
    • odpis skrócony aktu urodzenia
    • odpis skrócony aktu małżeństwa wraz z adnotacją o rozwodzie lub sentencję rozwodu
    • dowód osobisty do wglądu
  • w przypadku kobiety pomiędzy 16-tym a 18-tym rokiem życia:
    • odpis skrócony aktu urodzenia
    • pisemne zapewnienie o nieistnieniu okoliczności wykluczających zawarcie małżeństwa
    • postanowienie sądu rodzinnego zezwalające na zawarcie małżeństwa
  • w przypadku cudzoziemca:
    • odpis aktu urodzenia wraz z tłumaczeniem dokonanym przez tłumacza przysięgłego
    • zaświadczenie o zdolności prawnej do zawarcia małżeństwa wydane przez właściwy organ w kraju cudzoziemca lub przedstawicielstwo dyplomatyczne albo postanowienie sądu rejonowego zwalniające od obowiązku przedłożenia zaświadczenia o zdolności prawnej.
    • postanowienie sądu rodzinnego zezwalające na zawarcie małżeństwa
Terminy: 
Minimum 31 dni przed planowanym terminem ślubu narzeczeni osobiście zgłaszają się do Urzędu Stanu Cywilnego. Jeśli zależy nam na konkretnej dacie czy godzinie, warto pomyśleć o tym nieco wcześniej i zarezerwować sobie ten termin.
Na ręce Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego należy złożyć pisemne zapewnienie, iż narzeczeni nie wiedzą o istnieniu okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa. Akt małżeństwa sporządza się niezwłocznie po jego zawarciu. W dniu zawarcia małżeństwa małżonkowie otrzymują odpisy.

Ślub konkordatowy

15 listopada 1998 roku została podpisana pomiędzy Rzeczpospolitą Polską a Stolicą Apostolską tzw. Umowa Konkordatowa.
Zgodnie z tą ustawą wszystkie osoby wyznania rzymsko-katolickiego mają możliwość zawierania tylko jednego ślubu - kościelnego, a nie jak do tej pory dwóch - cywilnego i kościelnego (choć narzeczeni nadal mogą się zdecydować na rozwiązanie obowiązujące wcześniej). Niestety nie ominą Was wizyty w Urzędach Stanu Cywilnego.
Ślub konkordatowy zawierany jest najczęściej w parafii Panny Młodej lub Pana Młodego. Można jednak wziąć ślub w innym kościele, wymaga to jednak zgody własnej parafii.

Wymagane dokumenty w Urzędzie Stanu Cywilnego:
  • w przypadku panny lub kawalera:
    • odpis skrócony aktu urodzenia
    • dowód osobisty do wglądu
  • w przypadku wdowy lub wdowca:
    • odpis skrócony aktu urodzenia
    • odpis skrócony aktu zgonu współmałżonka
    • dowód osobisty do wglądu
Odpisy aktu urodzenia można pobrać tylko w USC właściwym ze względu na miejsce urodzenia. Istnieje możliwość przesłania odpisu z USC np. z innego miasta do urzędu w miejscu zamieszkania narzeczonej (narzeczonego). Należy wystąpić wtedy ze specjalnym wnioskiem w USC, w którym załatwiać będziemy resztę formalności.

Wymagane dokumenty w parafii:
  • dowody osobiste
  • świadectwa chrztu oraz świadectwa bierzmowania narzeczonych, które pobiera się z parafii chrztu
  • świadectwa nauki religii ze szkoły
  • zaświadczenie z USC o braku okoliczności wykluczających zawarcie związku małżeńskiego
  • zaświadczenie o ukończeniu nauk przedmałżeńskich przez narzeczonych i odbycia spotkań w poradni rodzinnej
  • zaświadczenie o wygłoszeniu/wywieszeniu zapowiedzi w parafiach narzeczonych - dokument o zapowiedziach wystawia parafia Panny Młodej. Pan młody zanosi formularz zapowiedzi do swojej parafii, który po 4 tygodniach, z odpowiednimi pieczęciami i podpisami odnosi do parafii narzeczonej
  • zaświadczenia o odbyciu przez narzeczonych co najmniej 2 spowiedzi
Terminy:
Po wstępnym ustaleniu daty ślubu należy zarezerwować termin w kancelarii parafialnej, gdyż może się zdarzyć, iż dokładnie w tym samym dniu i o tej samej godzinie jest już zapisana inna para. Czasami należy tę datę potwierdzić w wyznaczonym przez księdza terminie. Do kancelarii waro się pofatygować z dużym wyprzedzeniem. Zależnie od ilości zawieranych w danej parafii ślubów, jak również panujących w niej zwyczajów, warto tam zajrzeć nawet 6 miesięcy przed planowaną datą ślubu (w niektórych parafiach można to zrobić jeszcze wcześniej)

Przepisowo: na około 3 miesiące przed wyznaczonym terminem ślubu należy się zgłosić do kancelarii parafialnej i przedłożyć stosowne dokumenty - trzy pierwsze pozycje z listy "wymaganych dokumentów w parafii". Na ich podstawie urzędnik kościelny sporządzi tzw. "Protokół przedślubny" oraz "Zapowiedzi", które wygłaszane są w parafii narzeczonego i narzeczonej.

Jeżeli należycie do różnych parafii zawiadomienie o zapowiedziach oraz prośbę o nie w drugiej parafii musicie złożyć sami we własnym zakresie, gdyż nie zostanie ona przesłana automatycznie z parafii, w której będą odbywać się uroczystości. Po spisaniu protokołu przez 2 do 4 tygodni w parafiach Młodych głoszone są zapowiedzi.
Młodzi przystępują po raz pierwszy do spowiedzi. Podczas spowiedzi przy konfesjonale zaznaczcie, że jest to spowiedź przedślubna, otrzymacie wtedy wpisy do stosownych formularzy, które w niedalekiej przyszłości trzeba złożyć w kancelarii parafialnej. Równocześnie jest to ostatni moment, aby rozpocząć uczęszczanie na kurs przedmałżeński, który z reguły trwa od 7 do 10 tygodni (o ile nie odbyliście go wcześniej, co jest udokumentowane odpowiednim zaświadczeniem). W miastach warto zapytać o taki kurs w swojej parafii, ponieważ poszczególne parafie realizują kursy wymiennie i z reguły można w ten sposób znaleźć miejsce, gdzie można odbyć kurs w dogodnym terminie.

Ślub kościelny

Polskie prawo nie uznaje ślubu kościelnego. Oprócz niego należy wziąć ślub cywilny lub przedsięwziąć odpowiednie czynności, aby małżeństwo kanoniczne spełniało warunki ślubu konkordatowego.
Ślub kościelny jest najczęściej zawierany w parafii Pani Młodej, ale można go zawrzeć w parafii Pana Młodego lub nawet w zupełnie innej parafii. Wzięcie ślubu w innej parafii wymaga zgody własnej parafii.

Wymagane dokumenty:
  • dowody osobiste
  • świadectwo chrztu (nie starsze niż 3-miesięczne)
  • świadectwo bierzmowania (jeżeli nie zaznaczono tego na świadectwie chrztu)
  • świadectwa nauki religii
  • potwierdzenie nauk przedmałżeńskich - ukończenia lub uczestnictwa
  • zaświadczenie o wygłoszeniu zapowiedzi (jeżeli głoszone były w innej parafii)
  • zaświadczenia o spowiedzi
Terminy:
Podobnie jak w przypadku ślubu konkordatowego, po wstępnym ustaleniu daty ślubu należy zarezerwować termin w kancelarii parafialnej. Warto o tym pomyśleć dużo wcześniej (nawet 6 i więcej miesięcy przed ślubem, co nie jest jednak jakimś formalnym wymogiem). Na około 3 miesiące przed wyznaczonym terminem ślubu należy się zgłosić do kancelarii parafialnej i przedłożyć stosowne dokumenty - cztery pierwsze pozycje z listy "wymaganych dokumentów". Na ich podstawie urzędnik kościelny sporządzi tzw. "Protokół przedślubny" oraz "Zapowiedzi", które wygłaszane są w parafii narzeczonego i narzeczonej.

Dalsza procedura wygląda podobnie jak w przypadku ślubu konkordatowego

Po wygłoszeniu zapowiedzi narzeczeni dostarczają do kancelarii zaświadczenie o wygłoszeniu zapowiedzi.
2 miesiące przed ślubem należy rozpocząć spotkania w poradni rodzinnej, które mogą trwać nawet 6 tygodni.

Inne szczegóły związane np. z wystrojem kościoła czy filmowaniem omawia się już bezpośrednio z księdzem lub ze wskazaną przez niego osobą.

Dzień przed ślubem narzeczeni po raz drugi przystępują do sakramentu spowiedzi. W dniu ślubu wszystkie pozostałe obowiązki w kancelarii parafialnej spoczywają na świadkach. Muszą oni dostarczyć do Zakrystii obrączki, akt ślubu sporządzony po ślubie cywilnym i kartki potwierdzające odbytą spowiedź.

Ślub mieszany

To ślub z osobą niewierzącą bądź innego wyznania. Nie wszystkie religie zezwalają na takie związki.
Judaizm nie dopuszcza ślubów mieszanych. Nie zgadzają się na nie wszystkie synagogi ortodoksyjne (taka jest w Polsce) większość konserwatywnych. Taki ślub możliwy byłby tylko w amerykańskiej synagodze reformowanej.
Kościół prawosławny zezwala jedynie na małżeństwa między chrześcijanami (konieczny jest akt chrztu), osoba nieprawosławna musi przedstawić zgodę swojego biskupa.
Podobne wymagania stawia kościół ewangelicko - augsburski, ale ponieważ dla ewangelików ślub nie jest sakramentem (inaczej w katolicyzmie i prawosławiu), margines swobody jest większy - wiele zależy od decyzji pastora.
W kościele rzymskokatolickim na ślub mieszany katolik zawsze musi otrzymać zgodę (dyspensę) biskupa. Na ogół występuje o nią proboszcz parafii, w której ma się odbyć ślub. Katolik musi oświadczyć, że "odsunie od siebie niebezpieczeństwo utraty wiary", oraz przyrzec, że zrobi wszystko, co w jego mocy, by dzieci wychować po katolicku.
Ślub mieszany nie powinien odbywać się na mszy świętej. Słowa przysięgi małżeńskiej są określone przez księgi liturgiczne i obowiązują wszystkich, osoba niewierząca pomija tylko słowa: 
"Tak mi, Panie Boże, dopomóż".

Ślub z obcokrajowcem

Cudzoziemiec do Urzędu Stanu Cywilnego musi przynieść:
  • paszport
  • akt urodzenia (przetłumaczony przez tłumacza przysięgłego)
  • zaświadczenie o zdolności prawnej do zawarcia związku małżeńskiego (dostanie je w ambasadzie w swoim kraju, w odpowiedniku naszego USC)
Uwaga - niektóre kraje (np. USA) nie wydają takich zaświadczeń. Amerykanin musi się zwrócić do polskiego sądu rodzinnego o zgodę na zawarcie małżeństwa bez zaświadczenia (czeka się na nią ok.2-3 miesiące; musi ją przetłumaczyć tłumacz przysięgły)

Polak poza granicami:

Może zawrzeć małżeństwo w zagranicznym urzędzie satnu cywilnego lub przed polskim konsulem musi dotarczyć zaświadczenie o zdolności prawnej do zawarcia małżeństwa za granicą, które zdobedzie od kierownika USC wedle miejsca zamieszkania.

Należy podkreślić, iż wszystkie podane powyżej informacje mają charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowią podstawy prawnej.
Opisane powyżej procedury ślubu, jak również wymagane dokumenty mogą się nieco różnić zależnie od wybranej parafii jak również nieustannie zmieniających się przepisów prawa. Z tego powodu zawarte tu informacje należy bezwzględnie zweryfikować w USC i parafii, w których zamierzacie zawrzeć swój ślub (jeśli informacje tu zawarte okażą się odbiegać od zmieniającej się rzeczywistości będę wdzięczny za informacje o tych odstępstwach)

Obydwoje Małżonkowie wypowiadają te same słowa przysięgi małżeńskiej (chociaż w zupełnie odmiennych miejscach wypowiadają imię swoje i współmałżonka 🙂

zaczyna Pan Młody:
Ja ...(imię Pana Młodego) biorę sobie Ciebie...(imię Panny Młodej) za żonę i ślubuję Ci miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz to że Cię nie opuszczę aż do śmierci. Tak mi dopomóż Panie Boże Wszechmogący w Trójcy Jedyny i Wszyscy Święci.

W dalszej części ceremonii następuje wymiana obrączek.
Podczas zakładania obrączki swej wybrance Pan Młody mówi:
...(imię Panny Młodej) przyjmij tę obrączkę jako znak mojej miłości i wierności, w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.

Następnie Pani Młoda zakładając obrączkę swemu wybrańcowi powtarza te same słowa...

Jeśli w czymś pomogą będę niezmiernie rad, jeśli sami macie jakieś dobre rady - podzielcie się nimi

Zaplanuj wszystko

Rok - 0,5 roku przed ślubem należy:

  • Zdecydujcie, jaki to będzie rodzaj ślubu: konkordatowy, cywilny, czy też oddzielne śluby: kościelny i cywilny.
  • Ustalcie przybliżoną datę ślubu. W tym terminie warto też pomyśleć o ewentualnej podróży poślubnej (miejsce, czas, wizy, wymagane szczepienia), wstępnie porozmawiajcie o urlopie w zakładach pracy.
  • Wybierzcie miejsce uroczystości: Urząd Stanu Cywilnego i/lub odpowiedni kościół. Przyjęło się, iż właściwą parafią jest parafia Panny Młodej, jednak nie jest to wymogiem.
  • Jeżeli decydujemy się na ślub kościelny lub konkordatowy należy dowiedzieć się o terminach nauk przedmałżeńskich, w tym także o spotkaniu w poradni rodzinnej.
  • W przypadku ślubu cywilnego warto zorientować się też wcześniej jakiego rodzaju formalności należy załatwić w USC.
  • Przygotujcie wstępną listę gości weselnych oraz wytypujcie świadków.
  • Określcie wysokość budżetu jaki chcecie i możecie przeznaczyć na ślub i wesele.
  • Wybierzcie miejsce w którym odbędzie się przyjęcie weselne. Dokonajcie rezerwacji terminu. Jeżeli ma być to restauracja dobrze jest wybrać się tam wcześniej na kolację i sprawdzić czy menu, obsługa i wystrój spełniają nasze oczekiwania. Przy wyborze miejsca imprezy należy zwrócić również uwagę na możliwość noclegu dla przyjezdnych gości.
  • Zorientujcie się w ofertach zespołów muzycznych (przesłuchać CD, obejrzeć Video) i dokonajcie potrzebnych rezerwacji min. 3-6 miesięcy przed ślubem.
  • Ustalcie czy, gdzie i kiedy odbędą się wieczory: kawalerski i panieński, ilość osób, które będą w nich uczestniczyły oraz jakie atrakcje będą temu towarzyszyły.
  • Wybierzcie i jeśli jest to konieczne zarezerwujcie fotografa i/lub kamerzystę video aby z najpiękniejszego dnia w naszym życiu pozostała odpowiednia dokumentacja. W tym celu warto popytać znajomych, którzy już wcześniej korzystali z takich usług, pooglądać ich zdjęcia i filmy - to najlepszy sposób weryfikacji.
  • Jeśli decydujecie się na organizację wesela "we własnym zakresie" należy pomyśleć o obsłudze: kucharki, kelnerki itp.
  • Równocześnie z poszukiwaniem zespołu i fotografa najwyższy czas zdecydować o wyborze strojów (zakup, krawiec, wypożyczalnia). Jeżeli stroje mają zostać uszyte, to ostatni dzwonek, by zamówić tę usługę. Jeśli zamierzamy kupić lub wypożyczyć jest trochę więcej czasu na przejrzenie ofert wypożyczalni i salonów. Przyszła Panna Młoda powinna jednak już zdecydować się na fason sukni, pomyśleć o dodatkach takich jak: welon, buty, rękawiczki, bielizna (należy rozejrzeć się za wypożyczalnią, z której ma pochodzić suknia lub też urządzić sobie wycieczkę po salonach mody ślubnej by poznać ich ofertę). Garnitur dla Pana Młodego? Podobnie jak w przypadku Panny Młodej, należy zdecydować czy strój ma być kupiony czy też wypożyczony i gdzie. Warto pomyśleć również o dodatkach: buty, krawat czy mucha itp.
  • Nie zapomnijcie o obrączkach
  • Ustalcie ostateczną listę gości.
    Warto wybrać się z wizytą do znajomych, których wytypowaliśmy na świadków, poinformować ich o naszej decyzji i zapytać o zgodę.

Ok. 4 miesiące przed ślubem:

  • Zarezerwujcie samochód dla Młodej Pary.
  • Zaklepcie urlopy w pracy.
  • Zarezerwujcie podróż poślubną.
  • Zacznijcie kompletować potrzebne dokumenty.

Ok.3 miesiące przed ślubem:

  • Zamówcie zaproszenia ślubne. Warto w tym celu przejrzeć katalogi, które często dostępne są salonach mody ślubnej. Wybrać odpowiedni wzór, oraz tekst zaproszenia. Można również zamówić wizytówki na stół oraz karty z podziękowaniami, które roześlemy po uroczystości. (można także przeglądnąć zakładkę "Cytaty" na tej stronie aby wybrać odpowiedni tekst do zaproszeń)
  • Zastanówcie się nad sposobem transportu gości do USC/kościoła/sali weselnej. W razie potrzeby zarezerwujcie dla nich transport
  • Jeśli sprawa nie została rozwiązana przy okazji rezerwacji lokalu, warto pomyśleć o zarezerwowaniu noclegów dla przyjezdnych gości

Ok. 1 miesiąc przed ślubem:
Jeśli jeszcze coś nie zostało dograne to znaczy, że już jesteście w "niedoczasie" i pewnie zaraz zacznie się nerwówka 🙂 niepotrzebnie. Jeśli wszystko szło zgodnie z planem to ten okres jest akurat po to by dograć te drobiazgi:
przybranie samochodu, bukiet, a nawet pierwszy taniec.

Nie odkładajcie niczego na ostatnią chwilę - wtedy i bez dodatkowych spraw będziecie mieć masę roboty i nerwów.

Dla Świadków

Kilka dni przed ślubem (w niektórych parafiach w dniu ślubu odpowiednio wcześniej)
Formalności kościelne - oboje świadkowie muszą zgłosić się osobiście do kancelarii parafialnej (na plebanii) kościoła w którym odbędzie się ślub Młodych. Zabierają ze sobą dowody osobiste, ponieważ do dokumentów zawarcia związku małżeńskiego muszą zostać wpisane nazwiska świadków, daty urodzenia oraz adresy zamieszkania. Nie jest wymagane zaświadczenie o przystąpieniu do spowiedzi, ale podczas uroczystości ślubnej wypada żeby świadkowie jako pierwsza para po Młodych przyjęli Komunię Świętą.

Dzień Ślubu

Jeżeli świadkowie jadą do kościoła z Parą Młodą jednym samochodem świadek podjeżdża po Pana Młodego, następnie jadą do Pani Młodej, gdzie czeka świadkowa.
Świadek powinien mieć przygotowany kosz z "fantami" w przypadku gdyby na drodze Młodzi napotkali tzw.bramy.
Oboje uczestniczą w błogosławieństwie Młodych, które odbywa się w domu Panny Młodej.
Pod kościołem świadkowie zgodnie z życzeniem Młodych instruują gości odnośnie ceremonii, np. wprowadzają do odpowiednich ławek w kościele, mogą to być również ustalenia typu: kto obsypuje Młodych ryżem, grosikami itp., lub gdzie będą składane życzenia po ceremonii - przed kościołem czy na sali weselnej.
Świadek nie może zapomnieć przed ceremonią o dostarczeniu obrączek do zakrystii kościoła.
W zależności od ustaleń: wchodzą jako ostatni do kościoła i zajmują przygotowane dla nich miejsca przed ołtarzem, za miejscami dla Pary Młodej, świadkowa prawe, a świadek lewe miejsce; lub podczas marsza weselnego wchodzą zaraz za Parą Młodą.
Jako pierwsi składają Młodym życzenia, po czym stają za nimi i odbierają : świadek - prezenty lub koperty, świadkowa - kwiaty.
Będąc na sali rozmieszczają gości przy stole weselnym - najlepiej jeżeli są wcześniej rozstawione na stole wizytówki z imieniem i nazwiskiem, pomaga to gościom skupić się na życzeniach lub toastach a nie na tym które miejsce ma zająć żeby siedzieć "najbliżej" Młodych.

Obyczaje

Każda para ma prawo tak świętować wesele, jak chce: we dwoje albo w wielkim tłumie, w domu albo w lokalu, przez godzinę albo albo od wczesnego popołudnia do późnej nocy. Nie ma żadnego obowiązku uwieczniania zawarcia małżeństwa na fotografiach albo wideofilmach.

Jednak większość par marzy o hucznym weselu i nie chdzi tu o ilość gości, ale o dobrą zabawę do rana i uwiecznienie tych chwil , aby były piękną pamiątką na długie lata.
Jeżeli chce się świętować w "wielkim stylu", należy gości zawiadomić o tym w odpowiednim czasie, najlepiej na piśmie, wysyłając eleganckie zaproszenie.

Miejsce w którym odbędzie się wesele zależy przede wszystkim od możliwości lokalowych i środków finansowych, jakimi się dysponuje. W tym przypadku jakieś zasady dobrego tonu nie wchodzą w grę. Natomiast bardzo istotne jest, aby zaproszenie zawierało dokładną informację, kiedy i gdzie uroczystość się odbędzie. Dzięki temu wszyscy zaproszeni będą mogli bez trudu odnaleźć lokal i zjawić się punktualnie. Ciągle jeszcze myśli się o wielkim przyjęciu weselnym, ale potężna ilość obfitego jedzenia wcale nie jest obowiązkowa. Wesele też może się ograniczyć do lampki szampana i skromnego poczęstunku.

Najczęstsze rozmieszczenie przy stole przewiduje, że państwo młodzi zajmują środkowe miejsca po dłuższej stronie stołu (lub w centralnej części sali), Panna Młoda po prawej stronie Pana Młodego. Na prawo od niej siedzi jej teść, a obok niego jej matka. Po stronie lewej Pana Młodego zasiada jego matka, a dalej ojciec jego wybranki. W dalszej kolejności sadza się krewnych oraz przyjaciół.
Aby obie rodziny lepiej się poznały, należy starać się sadzać gości "na przemian" z jednej i drugiej rodziny. Oczywiście istnieją rozmaite zwyczaje regionalne, dotyczące rozmieszczenia gości.
Zasady te nie są rygorystyczne i nie muszą być ściśle przestrzegane. 
W przypadku, gdy wiemy o waśniach między gośćmim - nie należy ich sadzać koło siebie, aby nie generować konfliktów na własnym weselu. Nawet najważniejsze osoby przy stole mogą zostać inaczej posadzone, ponieważ życie płata nam takie "figle", że nie można niczego tak na prawdę "zaszufladkować". (np. rodzice państwa młodych mogą już nie żyć albo są rozwiedzeni i związani z kimś innym, albo też skłóceni między sobą, itp itd). Zawsze pamiętajmy o zdrowym rozsądku.

Stół weselny - jeżeli uroczystość odbywa się nie w domu, ale w restauracji, tą sprawą zajmuje się jej personel. Jeśli chcielibyśmy rozłożyć na stole wizytówki, musimy to uprzednio uzgodnić z kierownikiem sali i przygotować je w odpowiednim czasie. Dekoracja sali stwarza piękną niezapomnianą atmosferę do zabawy, warto pomyśleć o dekoracji, stołów , dekoracji sali. Większość lokali proponuje wystrój restauracji w cenie lub za opłatą , jest to wygodne rozwiązanie, ponieważ samemu trudno jest dekorować dużą sale. Jeżeli kierownik sali nie dekoruje jej, warto znaleźć firmę która przystroi nam nasz lokal. Organizacja dużych uroczystości weselnych stwarza olbrzymie możliwości, ale też masę spraw trzeba brać po uwagę.

Zaproszenia

Dobre wychowanie wymaga, by na wesele zapraszać osobiście. Jeśli jest to niemożliwe, wysyłamy list z dołączonym zaproszeniem. Staramy się jednak odwiedzić członków najbliższej rodziny i rodziców chrzestnych.
Zaproszenia powinny dotrzeć do gości na ok.1 miesiąc przed ślubem. 
Jeżeli wręczamy je osobiście pod żadnym pozorem nie zaklejamy koperty.
Zaproszenie należy włożyc wierzchem do koperty, nieelegancko jest wręczać gościom odwrócone zaproszenia.
Osobno powinien być wydrukowany tekst dla gości weselnych, informujący o godzinie i miejscu przyjęcia. 
Do zaproszenia warto dołączyć prośbę o potwierdzenie przybycia.
Jeżeli zapraszane są całe rodziny należy wypisać pełne imiona dzieci, nie tylko ich inicjały.
Warto pamiętać o zapasowych zaproszeniach, zawsze można pomylić się przy ich wypisywaniu.
Dodatkowo warto zastanowić się nad wizytówkami (ozdobne kartoniki z imieniem i nazwiskiem każdego z gości), które będą wykonane w tym samym stylu. 
Jest to nie tylko elegancki dodatek do przyjęcia weselnego ale również ozdoba podreślająca jego szczególny charakter.
W przypadku gdy zapraszamy część gości jedynie na uroczystość ślubu (nie na wesele), termin 1 miesiąca nie jest bezwzględnie wymagany, niemniej jednak nie wypada zapraszać na tak ważną uroczystość w ostatniej chwili (goście też muszą mieć czas na przygotowania).

Intercyza

W niektórych sytuacjach warto również pomyśleć i o tym - dla zabezpieczenia wspólnych interesów rodzinnych w wypadku wysoce ryzykownej działalności (np zawodowej) jednego lub obydwu małżonków, zabezpieczenia własnych dzieci (np z wcześniejszego małżeństwa), lub wielu, wielu innych sytuacji, które niesie życie.

Inetrcyza to umowa regulująca podział majątku małżonków. Na takie zabezpieczenie własnych inetresów decyduje się w Polsce coraz więcej osób. Jeśli zarabiasz znacznie więcej niz małżonek lub nie masz stuprocentowej pewności, że interesy, które on prowadzi, nie przyczynią się do powstania długów, zastanów się nad zawarciem intercyzy. 
Jak to zrobić i dlaczego warto zawrzec taką umowę.
Odrębność może być korzystna:

  • gdy małżonek wpada w tarapaty finansowe i nie będzie mógł regulować swoich zobowiązań finansowych na bierząco
  • gdy jedno z współmałżonków jest nieuczciwe wobec drugiego (np.zalega z płaceniem podatków)

albo niekorzystna:

  • jeśli opłacałoby się wam wspólne rzoliczenie podatku
  • jesli chcecie wziąć kredyt (dochód małżonka nie jest brany pod uwagę)

Intercyza nie zawsze prowadzi do wyłączenia wspólności majątkowej. Można zawrzeć umowę ograniczającą wspólność albo...umowę rozszerzającą. Ograniczenie polega na wyłączeniu wspólności w stosunku do majatku pochodzącego z niektórych źródeł (np.tylko z działalnosci gospodarczej żony lub męża). Rozszerzenie to uznanie, że majątkiem wspólnym jest majątek odrębny małżonków np.: nabyty przed ślubem. W takiej sytuacji odpowiada się wzajemnie za długi małżonka, które zaciągnął przed ślubem.
Nie odpowiadasz za długi współmałżonka tylko wtedy, jeśli poinformował on swojego wierzyciela, że zawrliście intercyzę.
Niestety, jeśli małżonek jest nieuczciwy, może wykorzystać to przeciwko Tobie. Jeśli mąż będzie chciał wpuścić Cię w maliny, nie powie wierzycielowi o waszej umowie. Zgodnie z prawem będziesz wtedy odpowiadała za jego długi, tak jakby nie było intercyzy. Oczywiście taki sam skutek jest wtedy, gdy nieuczciwa żona nie pinformuje o intercyzie swojego wierzyciela.
Nie ma skutecznego sposobu, by się przed tym zabezpieczyć. Warto kontrolować umowy zawierane przez współmałżonka. Trzeba dopilnować, by w każdej był zapis o rozdzielności majątkowej.
Co z majątkiem odrębnym? Niektóre składniki majątku, którego właścicielem jest mąż lub żona, nie są własnością wspólną, niezależnie od tego, czy wcześniej podpisano intercyzę, czy nie. Jest to m.in.:

  • majątek, który mąż lub żona nabyli przed slubem
  • majątek odziedziczony, pochodzący z zapisu lub z darowizny (chyba, że są to przedmioty codziennego użytku, z których mąż i żona wspólnie korzystają)
  • przedmioty zaspokajające osobiste potrzeby męża lub żony (np. wózek inwalidzki, ubrania)
  • pieniądze z odszkodowania za uszkodzenia ciała lub utratę zdrowia albo odzskodowanie za krzywdę i przedmioty kupione za te pieniądze (wyjątkiem jest tu renta)
  • pieniądze i przedmioty kupione za pieniądze z nagrody za osobiste osiągnięcia, którą otrzymał jeden z małżonków.


W ostatnim czasie zmieniały się przepisy prawa dotyczące wyłączeń z majątku wspólnego, jak również odpowiedzialności małżonków w przypadku podpisania intercyzy i w przypadku jej braku (np teraz w przypadku kredytów to na kredytodawcy ciąży obowiązek dopilnowania zgody współmałżonka lub uzyskania informacji o intercyzie - jeśli kredytodawca nie dopilnuje tego obowiązku, współmałżonek nie odpowiada).
Nie posiadam tych informacji. Opis Intercyzy należy traktować jako informacje, że coś takiego jest i można rozważyć skorzystanie z tej opcji. Po obowiązujące w tej kwestii przepisy należy się wtedy udać do odpowiedniej instytucji.

Wszyscy w dniu dzisiejszym czujemy się młodzi, więc Wódka Weselna nikomu nie szkodzi, niechaj wszyscy Goście na zdrowie dziś piją, (...imię Pani Młodej) i (...imię Pana Młodego) niechaj sto lat żyją

Każdy się dzisiaj raduje i Wódka Weselna wszystkim smakuje, niechaj wszyscy Goście na zdrowie dziś piją, a (...imię Pani Młodej) i (...imię Pana Młodego) niechaj 100 lat żyją

Niech zakwitnie Młodej Parze złoty szczęścia kwiat, niech nie znają nigdy smutku i żyją 100 lat!

Pijmy dużo, pijmy wiele - Młodym figle pójdą śmielej

Teraz pije paka nasza za (...nazwisko młodych...) jedynaka

Bez toastu będziem pili, bo się Młodzi zagubili (gdy np. wyjadą do fotografa)

Wypijmy za mądrych rodziców naszych przyszłych dzieci

Niech dzwonią kielichy, niech dźwięczą puchary wszyscy goście dzisiaj pijcie "zdrowie" Młodej Pary

Panie Młody, daj kielicha Bo teściowa się rozsycha!

Wznieśmy kieliszki ponad noże i łyżki i życzmy sobie, byśmy w przyjaźni i zgodzie jedli, pili i gaworzyli aż do jutrzenki na wschodzie

Kubek wódki, albo dwa, by nauka lepiej szła

Za zdrowie gospodarzy! Niech zawsze mają takich fajnych gości jak dziś

Idzie osioł przez pustynie. Idzie dzień, drugi, trzeci... Słońce praży, osła meczy pragnienie. Nagle widzi: stoją dwie wielkie beczki - jedna z woda, druga z wódka. Z której zaczął pić? Oczywiście z pierwszej! Nie bądźmy wiec osłami i napijmy się wódki!

Słonko świeci, ptaszek kwili, może byśmy coś wypili

Dobra wódka, pita w miarę nie szkodzi nawet w największych ilościach

Sto lat zdrowia, beczka wina, dobry sąsiad i dziewczyna

Żegnaj mój rozumie, spotkamy się jutro

Gorzka wódka, ostre flaki, A w kieliszku znowu braki!

Gorzka wódka, kwaśna mina, Ktoś tu polać zapomina!

Do kotleta-dobra seta. Po pół szklanki-do kaszanki. 
Pod golonkę i pieczywko duża wódka,małe piwko. 
Gdzie wędlina i pieczyste, zawsze miejsce jest dla czystej.
Kto nie trzaśnie pod sałatkę, ten obraża ojca, matkę 
Jak przełknąłes,to nalewaj, żeby schab się nie pogniewał. 
Nie zaszkodzi nawet zrazik, gdy się czystą go odkazi.

Kieliszeczku mój kochany, Obalałeś chłopy, panny,
Obaliłeś i mnie nieraz, Więc obalam Cię ja teraz.

Pragnę życzyć naszym paniom, by zawsze miały cztery zwierzęta:
norkę na ramionach, jaguara w garażu, lwa w łóżku 
i osła, który by za to wszystko płacił!

Na zdrowie, bo na rozum już za późno

Osoba godna pije do dna

Malutki kieliszek nie dojdzie do kiszek 

Wódka grzeje, wódka chłodzi, wódka nigdy nie zaszkodzi

Zebraliśmy się tu po to, by sobie popić. Wypijmy za to, żeśmy się tu zebrali

Była noc. Księżyc i cisza. On i Ona. On powiedział-Tak? Ona powiedziała-Nie. 
Minęły lata. I znów noc, księżyc i cisza. On i Ona. Ona powiedziała-Tak? On powiedział-Tak.
Ale lata już były nie te. Wypijmy za to, byśmy wszystko w życiu robili w porę!

Niech się wino leje z nieba, bo humoru nam potrzeba.

Czy zechcesz ze mną przeżyć dni wyśnione?
Odpowiesz - tak, bo ufasz mi szczerze
Lecz kiedy już wszystko będzie spełnione,
Bądź dla mnie takim, w jakiego dziś wierzę...
 
 Czy zechcesz los swój złożyć w moich dłoniach?
Odpowiesz - tak , bo serce mi dałaś
Lecz kiedy włos zbieleje na skroniach,
Bądź mi tym wszystkim, czym dzisiaj być chciałaś...

Zacznę od cytatu największego Polaka. Mam nadzieję, że każdy znajdzie tu coś dla siebie

Musicie być silni miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, wszystko przetrzyma, tą miłością, która nigdy nie zawiedzie.
Jan Paweł II
Jeżeli cokolwiek warto na świecie czynić, to tylko jedno - miłować.
Jan Paweł II
Oto jest miłość:
Dwoje ludzi spotyka się przypadkiem, a okazuje się, że czekali na siebie całe życie.
Roberto Rubakaba
Szczęściem jest poślubić swego najlepszego przyjaciela.
Peggy Welch
Małżeństwo jako długa rozmowa. Wstępując w związki małżeńskie należy postawić sobie pytanie: czy sądzisz, że będziesz mógł z tą kobietą do późnego wieku z przyjemnością prowadzić rozmowy? Wszystko inne jest w małżeństwie przejściowe, ale przeważna część obcowania przypada na rozmowę.
F. Nietsche
Małżeństwo jest jak wielkie dzieło i wtenczas najlepiej ułożone, kiedy się można obejść bez rozdziałów.
Anonim
Żaden dzień się nie powtórzy, nie ma dwóch podobnych nocy, dwóch tych samych pocałunków, dwóch jednakich spojrzeń w oczy ... są na siebie skazani.
W. Szymborska
Jedno jest tylko w życiu szczęście kochać i być kochanym...
G. Sand
Powiedz mi, jak mnie kochasz? Powiem. Więc? Kocham Cię w słońcu i przy blasku świec, W wielkim wietrze, na szosie i na koncercie, W bzach i w brzozach, i w malinach, i w klonach. I gdy śpisz. Dzisiaj. Wczoraj. I jutro. Dniem i nocą. I wiosną, kiedy jaskółka przylata. A latem jak mnie kochasz? Jak treść lata. A gdy zima posrebrzy ramy okien? Zimą kocham Cię jak wesoły ogień. Blisko przy twoim sercu. Zawsze koło niego.
K. I. Gałczyński
Zestarzej się przy mnie. Najlepsze dopiero się zdarzy.
R. Browning
Są dwa serca ich ciągłe, nieustanne bicie zdaje się w dwóch jestestwach jedno tworzy życie, łańcuch który nas wiąże, los nie skruszy zmianą, będą bić zawsze razem, albo bić przestaną.
Byron
Nie obiecuję Ci wiele, bo tyle to prawie nic, Najwyżej wiosenną zieleń, Najwyżej pogodne dni,
Najwyżej uśmiech na twarzy I dłoń w potrzebie. Nie obiecuję ci wiele, bo tylko po prostu siebie
W. Whitman
Najlepszych i najpiękniejszych rzeczy na świecie, nie można ani zobaczyć ani dotknąć. Trzeba je poczuć sercem.
H. Keller
Miłość, jak słońce, ogrzewa świat cały I swoim blaskiem ożywia różanym; W głębinach przepaści, w rozpadlinach skały, Dozwala kwiatom zakwitnąć wiśniowym i wyprowadza z martwych głazów łona Coraz to nowe na przyszłość nasiona.
A. Asnyk
Wierz mi - są dusze dla siebie stworzone Niech je w przeciwną los potrąci stronę, One wbrew losom, w tym lub w tamtym świecie, Znajdą, przyciągną i złączą się przecie.
A. Fredro
Nie wystarczy pokochać, trzeba jeszcze umieć wziąć tę miłość w ręce i przenieść ją przez całe życie.
A. Bekannte
Świt nas obudził obok siebie przez niedomknięte okiennice, jesteśmy teraz dwojgiem ludzi, co mają wspólną tajemnicę.
J. Kofta
Szczęśliwe małżeństwo - to długa rozmowa, która wciąż wydaje się zbyt krótka
Andre Maurois

lata nazwa rocznicy
1 rok wesele papierowe
2 lata wesele bawełniane
3 lata wesele skórzane
4 lata wesele owocowe (kwiatowe)
5 lat wesele drewniane
6 lat wesele cukrowe
7 lat wesele miedziane
8 lat wesele blaszane
9 lat wesele gliniane
10 lat wesele cynowe
11 lat wesele stalowe
12 lat wesele jedwabne
13 lat wesele koronkowe
14 lat wesele kości słoniowej
15 lat wesele szklane
20 lat wesele porcelanowe
25 lat wesele srebrne
30 lat wesele perłowe
35 lat wesele płócienne
40 lat wesele rubinowe
45 lat wesele platynowe
50 lat wesele złote
60 lat wesele diamentowe
65 lat wesele żelazne
70 lat wesele kamienne
75 lat wesele brylantowe